دوستدار علم

علمی

۱ مطلب در مهر ۱۳۹۵ ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

اصالت و تربیت


بسم الله الرحمن الرحیم

اصالت_و_تربیت

روزی شاه عباس در اصفهان به خدمت عالم زمانه، شیخ بهایی رسید.
پس از سلام و احوال پرسی از شیخ پرسید در برخورد با افراد اجتماع، اصالت ذاتی آنان بهتر است یا تربیت خانوادگی ‌شان؟

شیخ گفت هر چه نظر حضرت اشرف باشد همان است، ولی به نظر من اصالت ارجح است.
شاه بر خلاف او گفت شک نکنید که تربیت مهم تر است.
بحث میان آن دو بالا گرفت و هیچ یک نتوانستند یکدیگر را قانع کنند.
به ناچار شاه عباس برای اثبات حقانیت خود، او را به کاخ دعوت کرد تا حرفش را به کرسی نشاند.

فردای آن روز هنگام غروب، شیخ به کاخ رسید.
بعد از تشریفات اولیه، وقت شام فرا رسید.
سفره‌ ای بلند پهن کردند و برای روشن کردن مهمان خانه، پادشاه دستی به کف زد و با اشاره او، چهار گربه شمع به دست حاضر شدند و آنجا را روشن کردند.
در هنگام شام، شاه دستی به پشت شیخ زد و گفت دیدی گفتم تربیت از اصالت مهم‌ تر است.
ما این گربه‌ های نا اهل را اهلی و رام کردیم که این نتیجه اهمیت تربیت است.

شیخ در عین اینکه هاج و واج مانده بود گفت من فقط به یک شرط حرف شما را می ‌پذیرم و آن اینکه فردا هم گربه‌ ها مثل امروز چنین کنند.
شاه که از حرف شیخ سخت تعجب کرده بود گفت این چه حرفی است، فردا مثل امروز و امروز هم مثل دیروز.
کار آنها اکتسابی است که با تربیت و ممارست و تمرین زیاد انجام می‌ شود.
ولی شیخ دست بردار نبود که نبود تا جایی که شاه عباس را مجبور کرد تا این کار را فردا تکرار کند.

آن شب شیخ فکورانه به خانه رفت.
او وقتی از کاخ برگشت، بی درنگ دست به کار شد.
چهار جوراب برداشت و چهار موش بخت برگشته در آنها نهاد.
فردا، او باز طبق قرار قبلی به کاخ رفت.
تشریفات همان و سفره همان و گربه‌ های بازیگر همان.
شاه که مغرورانه تکرار مراسم دیروز را تأکیدی بر صحت حرف هایش می‌ دید، زیر لب برای شیخ رجز می ‌خواند که در این زمان شیخ موش ها را رها کرد که در آن هنگام، هنگامه ‌ای به پا شد.

یک گربه به شرق و دیگری به غرب، آن یکی شمال و این یکی جنوب.
این بار شیخ دستی بر پشت شاه زد و گفت شهریارا، یادت باشد اصالت گربه، موش گرفتن است.
گرچه تربیت هم بسیار مهم است، ولی اصالت مهم‌ تر.
یادت باشد با تربیت می‌ توان گربه اهلی را رام و آرام کرد ولی هرگاه گربه، موش را دید، به اصل و اصالت خود بر می‌ گردد و همان گربه، نا اهل و نا آرام و درنده می‌ شود.


  • حسین ابریشمی